Nasip Kısmet İşleri
Aslında böyle şeyleri kendi içimde yaşamayı daha çok severim ama yazmak bazı zamanlar gerçekten iyi hissettiriyor. O nedenle yazmanın en iyisi olduğu kanaatine vardım.
Bugün pek neşeli olduğum söylenemez açıkçası. Aslında gün fena başlamamıştı. Ama işte nasıl ilerlediği ve bittiği daha da önemli sanırım. Peki ne oldu da böyle olmuştu? Bir süredir -ki hatırı sayılır bir süre- üzerinde çalıştığımız bir proje vardı. Nedir, necidir kısmı pek önem ifade etmiyor. O nedenle sadece proje şeklinde bahsetmek en uygunu. Bu proje fikri ve düşüncesinin bana ilk geldiği zamanlara gidiyorum. Henüz konuyla ilgili ne bir tecrübem ne de bir bilgim vardı. Kısmen çekindiğim ve acaba sonunu getirebilir miyim diye düşünceler de sıklıkla beni meşgul etmekteydi. Ama neyse ki hocamın desteği, yönlendirmeleri ve benim de bunları takip etmemle birlikte birçok sorunu geride bırakmıştım. Yapılabilirdi ve yaptık da.
Süreç genel manada iki şekilde ilerliyordu. Birinci kısım benim yetkinlik kazanmam üzerineydi ki bu konuda hocama ne kadar teşekkür etsem sanırım az gelir. Var olsun... İkinci kısım ise projenin kendi ayakları üzerinde durması idi. Bu da yine en başta hocamın katkıları ile güzel bir noktaya varmıştı.
Sürecin yorucu kısımları yok değildi. Sonuçta bir dizi izleme ya da oyun oynamak gibi değildi. Ama tutku ve ilgi olunca her anından da büyük bir keyif duyduğumu inkâr edemem. Ne var ki hayat her zaman beklentilerimiz doğrultusunda ilerlemiyor. Bugün olan da buydu. Çünkü çokça uzun bir bekleyişin ardından sonuçlar ilan edilmişti ve maalesef kabul almamıştı.
Üzüldüm mü? Kesinlikle. Kim üzülmez ki? Ama işte dediğim gibi bazı şeyler de nasip kısmet işi. Olmayınca olmuyor. Elden ne gelir? Tabii keşke reddedilme gerekçesi de sunulsaydı ama ne yapalım? Ona da gerek duymamışlar işte.
Yine de tüm bunlara büsbütün karamsar yaklaşmıyorum tabii. Sonuçta hayat her zaman istediklerimizi istediğimiz şekillerde bize sunmayacak. Bunu öğrenmek bunu bilmek de bir deneyim, bir kazanımdır. Hatta bunu öğrenerek deneyimlemek sonrası için belki de çok daha iyi. Kim bilir? Ya da belki de bu kendimi teselli ediş şeklimdir. Bilemiyorum.
İşte böyle. Yine de mücadeleye devam. Başka pek bir yol da yok zaten. Bugün böyle geldi geçti. Yarının daha güzel bir gün olması dileğiyle...
Üzülmemek elde değil, o yüzden bir şey diyemem bu konuda.
YanıtlaSilProjeyi yaparken emek verip çalışıyorsun ve doğal olarak karşılığını almak istiyorsun, umut ediyorsun. Çok haklısın.
Teselli cümlesi yazmayı sevmiyorum. Şunu diyebilirim, eminim ileride çok güzel projelerin kabul olacak, umutlu ve pozitif bir şekilde böyle düşünmek iyi gelecek😊
Dory'nin dediği gibi, ''yüzmeye devam et, yüzmeye devam et.'' 😊
Bu repliği çok severim, gülümsetir beni hep, iyi geleceğini düşündüm😊
En üzücü olanı da gerekçesini bilemiyor olmak. Bir kimseler aylarca vermiş olduğun emek üzerine bir karar veriyorlar ve bir gerekçe sunma ihtiyacı dahi hissetmiyorlar :( Ama hayat devam ediyor yine de. Ve bir şeyler olmuyorsa belki de daha iyileri olacağı içindir. En azından buna inanmak istiyorum. Umarım hepimiz için de böyledir...
SilDorry Dorry, yüzümde bir tebessüm ettirmedi değil :) Günümü biraz olsun güzelleştirdi. Tavsiyesine uymamak olmaz. Yüzmeye devammm...🥲
Ve güzel düşünceleriniz ile anlayışınız için ayrıca teşekkür ederim. Anlamak, anlaşılmak bunlar son zamanlarda pek özlemini duyduğumuz şeyler. Tekrardan çok teşekkür ederim.😊🍀
Rica ederim bir şey yapmadım. Anlamaya çalışmak, anlaşılmak son zamanlarda gerçekten özlemini çektiğimiz şeyler. Biraz empati duygusunun olması yeterli.
SilDory çok tatlı söylemiş değil mi 😊
Güzel bir gün dilerim😊