Bitip Gidenler Ve De Gidecekler

Yine yorucu bir pazartesinden selamlar.🥲​ Neyse ki bu sefer son kez "yine" demek durumundayız :) Hoş, yaşadıkça "yine"ler de bitmez ama en azından şu an için bitti diyebiliriz artık. Peki nedir bunun asıl olayı? Şöyle ki bugün stajımın son günüydü. Aslında geçen hafta bitmiş olacaktı ama araya resmi tatil girince bugüne sarkmış oldu. Geç olsun güç olmasın.

 

Saat 04.59'da uyandım. Niye 05.00 değil diyebilirsiniz? Açıkçası ben de pek bilmiyorum ama ne zaman bir saat alarmı ayarlayacak olsam böyle planladığımın bir dakika öncesine kurarım :) Ama bazı zamanlar güzel şeylere de gebe olmuyor değil. Otobüse ucu ucuna yetiştiğim durumlar meydana geliyor misal. Sonra düşünüyorum. Bir dakika erken uyanmamış olsaydım ne olurdu? Otobüsü kaçırırdım tabii :) Bir sonrakinin gelmesi de en az on beş dakikadan az değil. İşte bir dakikan on beş dakikanı kurtarmış oluyor. Hayat çok ilginç gerçekten, ufacık ve önemsiz gibi görünen nice şeyler, neleri neleri etkiliyor. Tabii tüm bunlar alarm çalar çalmaz kalkıldığı durum için geçerli. Neyse ki bu konuda fena sayılmam :)

İşte sonra kahvaltımı yaptım falan derken yola koyuldum. Tabii yolda tekrarlarımı da yaparım her zaman. Başka türlü vakit geçmiyor. Hoş, geçiyor da overthinkler el atıyor bu seferde :) Kalsın. Bizim derdimiz bize yeter zaten.🥲

Önce kampüse uğradım. Arkadaşlarla biraz sohbet muhabbet ettik. Sona yaklaştıkça insan bu anların kıymetini çok daha iyi anlıyor tabii. Bitsin istemiyorsun ama her güzel şey bir gün bitiyor maalesef. Zaman hızlı akıp gidiyor kısaca. Tutamıyorsun. Ama yine de birkaç söz söyleme hakkını kendimde buluyorum. Bir şey olduğundan değil de neticeleri itibariyle. Deprem pek çok açıdan bizi yormuştu. Dört senem olmuştu iki buçuk sene. Yani eksik gedik, yarım yamalak yaşadık pek çok şeyi. Evet, hızlı geçmişti işte. Ama olağandan da hızlıydı bizimkisinde. Tabii olan bu. Yapacak pek bir şey de yok.

Her neyse. Yine yola koyulduk ve biraz gecikmeli de olsa vardık. Neyse ki sınav varmış da gecikmemiz bir anlam ifade etmiş olmadı. Sonrası yine kaldığımız yerden devam zaten. Bu da çabucak geçti. Normalde hiç geçmez bu arada :) Son diyorum ya son, hep bundan işte :) Anlatacağımı anlattım, söyleyeceğimi söyledim, dinleyeceğimi dinledim. Tabii şunu da söylemem lazım. Herkesi katamam. Hatta öyle ki bazılarını kesinlikle katamam. Ama gerçekten çok saygısız "canımız" da var. Bunu üzülerek söylüyorum. Pek çok sebebi olabilir. Bunlar konuşabilir. Ama sonucu değiştirmiyor. Ve bir noktada gerçekten elden bir şey gelmiyor. Çünkü olay ailede şekilleniyor. Senin yapabileceğin gerçekten pek bir şey olmuyor. Bu da üzüyor ne yazık ki.

Saat 12.00 gibi çıkmıştım. Tabii öncesinde imzamı da attım :) Sonra aynı yola tekrar koyulduk, bir yemek yedik ve bir şeyler içtik. En sonunda da kendimi eve attım. Bir de hava bugün gerçekten çok sıcaktı. O kadar yağmurun bir karşılığı olacaktı elbet.🥲​

Sonra mesajlarıma baktım. Arkadaşımdan güzel bir mesaj geldiğini gördüm :) Kısa bir süre önce blog açması için onu teşvik etmiştim(zorladım🙃​). Blogu bir süredir aktifti ama henüz yazı yoktu. İşte bugün o güzel yazı da gelmişti. Aslında yazı dün yazılmış ve mesaj da gece gelmiş ama sabahları pek mesajlar ile ilgilenemiyorum. Eve gelince hepsine baktım işte. Yazıyı da okudum. Yorumumu da yaptım. Eğer varsa kedi fotaları için de ricada bulundum :) Bir bakmak isterseniz de yine adresini bırakıyorum hemen aşağıya.😇​

https://birleylak.blogspot.com/ 

İşte böyle. Daha birkaç dersim ve sınavlarım var tabii. Yine de bu bazı şeyleri değiştirmiyor. Her güzel şey zamanla bitiyor. O nedenle önemli olan o anlardaki güzellikleri yakalayabilmek ve yaşayabilmek. Ve mümkünse zamanında. İşte böyle olduğunda geçmiş çok daha güzel bir anı olarak kalıyor şüphesiz.

Bugünlük bu kadardı. Sevgiyle. Hoşça kalın...😇​ 

🐾

Mustafa Kara

Teknoloji tutkunu, Türkçeye âşık, kahvesini de orta şekerli içen kendi hâlinde bir adam. 📚☕

Etiketler: Düşüncelerim Hayattan