Nasip Kısmet İşleri
Aslında böyle şeyleri kendi içimde yaşamayı daha çok severim ama yazmak bazı zamanlar gerçekten iyi hissettiriyor. O nedenle yazmanın en iyisi olduğu kanaatine vardım.
Bugün pek neşeli olduğum söylenemez açıkçası. Aslında gün fena başlamamıştı. Ama işte nasıl ilerlediği ve bittiği daha da önemli sanırım. Peki ne oldu da böyle olmuştu? Bir süredir -ki hatırı sayılır bir süre- üzerinde çalıştığımız bir proje vardı. Nedir, necidir kısmı pek önem ifade etmiyor. O nedenle sadece proje şeklinde bahsetmek en uygunu. Bu proje fikri ve düşüncesinin bana ilk geldiği zamanlara gidiyorum. Henüz konuyla ilgili ne bir tecrübem ne de bir bilgim vardı. Kısmen çekindiğim ve acaba sonunu getirebilir miyim diye düşünceler de sıklıkla beni meşgul etmekteydi. Ama neyse ki hocamın desteği, yönlendirmeleri ve benim de bunları takip etmemle birlikte birçok sorunu geride bırakmıştım. Yapılabilirdi ve yaptık da.
Süreç genel manada iki şekilde ilerliyordu. Birinci kısım benim yetkinlik kazanmam üzerineydi ki bu konuda hocama ne kadar teşekkür etsem sanırım az gelir. Var olsun... İkinci kısım ise projenin kendi ayakları üzerinde durması idi. Bu da yine en başta hocamın katkıları ile güzel bir noktaya varmıştı.
Sürecin yorucu kısımları yok değildi. Sonuçta bir dizi izleme ya da oyun oynamak gibi değildi. Ama tutku ve ilgi olunca her anından da büyük bir keyif duyduğumu inkâr edemem. Ne var ki hayat her zaman beklentilerimiz doğrultusunda ilerlemiyor. Bugün olan da buydu. Çünkü çokça uzun bir bekleyişin ardından sonuçlar ilan edilmişti ve maalesef kabul almamıştı.
Üzüldüm mü? Kesinlikle. Kim üzülmez ki? Ama işte dediğim gibi bazı şeyler de nasip kısmet işi. Olmayınca olmuyor. Elden ne gelir? Tabii keşke reddedilme gerekçesi de sunulsaydı ama ne yapalım? Ona da gerek duymamışlar işte.
Yine de tüm bunlara büsbütün karamsar yaklaşmıyorum tabii. Sonuçta hayat her zaman istediklerimizi istediğimiz şekillerde bize sunmayacak. Bunu öğrenmek bunu bilmek de bir deneyim, bir kazanımdır. Hatta bunu öğrenerek deneyimlemek sonrası için belki de çok daha iyi. Kim bilir? Ya da belki de bu kendimi teselli ediş şeklimdir. Bilemiyorum.
İşte böyle. Yine de mücadeleye devam. Başka pek bir yol da yok zaten. Bugün böyle geldi geçti. Yarının daha güzel bir gün olması dileğiyle...
Üzülmemek elde değil, o yüzden bir şey diyemem bu konuda.
YanıtlaSilProjeyi yaparken emek verip çalışıyorsun ve doğal olarak karşılığını almak istiyorsun, umut ediyorsun. Çok haklısın.
Teselli cümlesi yazmayı sevmiyorum. Şunu diyebilirim, eminim ileride çok güzel projelerin kabul olacak, umutlu ve pozitif bir şekilde böyle düşünmek iyi gelecek😊
Dory'nin dediği gibi, ''yüzmeye devam et, yüzmeye devam et.'' 😊
Bu repliği çok severim, gülümsetir beni hep, iyi geleceğini düşündüm😊
En üzücü olanı da gerekçesini bilemiyor olmak. Bir kimseler aylarca vermiş olduğun emek üzerine bir karar veriyorlar ve bir gerekçe sunma ihtiyacı dahi hissetmiyorlar :( Ama hayat devam ediyor yine de. Ve bir şeyler olmuyorsa belki de daha iyileri olacağı içindir. En azından buna inanmak istiyorum. Umarım hepimiz için de böyledir...
SilDorry Dorry, yüzümde bir tebessüm ettirmedi değil :) Günümü biraz olsun güzelleştirdi. Tavsiyesine uymamak olmaz. Yüzmeye devammm...🥲
Ve güzel düşünceleriniz ile anlayışınız için ayrıca teşekkür ederim. Anlamak, anlaşılmak bunlar son zamanlarda pek özlemini duyduğumuz şeyler. Tekrardan çok teşekkür ederim.😊🍀
Rica ederim bir şey yapmadım. Anlamaya çalışmak, anlaşılmak son zamanlarda gerçekten özlemini çektiğimiz şeyler. Biraz empati duygusunun olması yeterli.
SilDory çok tatlı söylemiş değil mi 😊
Güzel bir gün dilerim😊
Böyle durumlar inş son moralini bozuyor gerçekten ama modumuzu tekrar toplayıp yola devam etmek lazım.
YanıtlaSilBlogun nedense işyeri bilgisayarında açılmıyor evden de pek girmiyordum, bugün girmişken gelip yorum bırakabildim nihayet. :)
Hayatta her zaman böyle engeller olacak. Keşke olmasa ama oluyor yine de. Ve kalkıp yol almaktan başka da pek bir şansımız yok kesinlikle.
SilHoş geldiniz 😇
Böyle bir şeyin varlığından bile haberim yoktu. Şu an çok şaşırdım gerçekten. Aslında mümkün olduğunca kontrollerimi yaparım ama spesifik bir sorun olma ihtimalini yine de es geçemiyorum. Bu konuyu araştıracağım. Uyardığınız için de çok teşekkür ederim inanın ki.🍀
Ben de seneler evvel benzer bir durumu yaşamıştım. Proje yarışması vardı ve bizim projemiz çok emek verilmiş, kapsamı geniş, gerçekten somut adımlar izlenmiş ve güzel yazılmış bir projeydi. Okulumuzdan bir grup daha bizim çalışmalarımızdan ilham alarak son varanda hızlıca bir proje yazdılar. Ama bizim çalışmamıza göre çok küçük kaldı, zamanları da yoktu çünkü. Ve sonuçta biz kazanamadığımızı ama diğer grubun çağrılanlar arasında yer aldığını öğrendik. Ve onlar da gittiklerinde sonucun baştan belli olduğu bir organizasyon olduğunu anlattılar, ama en azından gezip eğlenip gelmişlerdi. :))) Nasıl büyük bir hayal kırıklığıydı anlatamam. Yine de o projeyi hazırlama aşamasında kurduğumuz bağlantılar ( ki gerçekten önemli isimlerle çalışmıştık) bizim için başka konularda ufuk açıcı cinsten kapılar açtı :) Yani süreç öğretici oldu, sonuç hala hayal kırıklığı :) Umarım adil bir ortamda emeğimizin göründüğü ve fark edildiği alanlarda yer alırız her daim. Diğer türlüsü öğretici olsa da insanı oldukça etkiliyor...
YanıtlaSilYorumunuzu okurken o kadar benzer şeyleri fark ettim ki anlatamam... Bazı şeyler de ne kadar zaman geçerse geçsin pek değişmiyor sanırım :( Öte yandan evet, süreç bana da öyle güzel şeyler kattı ki en büyük kazanımımı şüphesiz o diye görüyorum. Tabii yine de sonucun verdiği o üzüntü ve burukluk, her zaman bir ukde olarak da kalmaya devam edecek.
SilVe umarım sizin de ifade ettiğiniz gibi gelecek, çok daha adil ve emeğimizin karşılık bulduğu günleri getirir. Diğer türlüsü de bir yere kadar çünkü :(
Umutla o güzel günlere diyelim...